กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 31 ขอหมอเทวดาช่วยชีวิตด้วย!
ป่าดอกท้ออันเงียบสงบพลันโกลาหลขึ้นในพริบตา เสียงกรีดร้องและเสียงร้องขอความช่วยเหลือดังระงมไปทั่ว
วันนี้องค์หญิงหลิงเจ้าเสด็จมาชมดอกไม้ที่ซงซานอย่างเรียบง่าย มีองครักษ์ติดตามมาเพียงไม่กี่คน ไม่มีหมอหลวงมาด้วยแม้แต่คนเดียว ส่วนแขกที่ได้รับเชิญมาในวันนี้ก็ล้วนเป็นคุณชายและคุณหนูใหญ่ที่ถูกเลี้ยงดูอย่างสุขสบาย ผู้คนกลุ่มหนึ่งแตกตื่นกันอยู่นาน แต่ก็ไม่เกิดผลใด ๆ
“รีบส่งองค์หญิงกลับวัง ให้หมอหลวงตรวจดูเถิด” ท่ามกลางความแตกตื่นของทุกคน ลู่หลีอันเอ่ยขึ้น
องครักษ์สองสามคนก็คิดเช่นนั้น พวกเขาเดินเข้าไปในศาลาเตรียมประคององค์หญิงหลิงเจ้าที่หมดสติขึ้นมา
“อย่าแตะต้องนาง!”