กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33 นางไม่รู้วิชาแพทย์ คงไม่ใช่นางหรอก
อวิ๋นเฉาเหยียนมาถึงประตูเมืองและพบกับหวนชุ่ย จากนั้นทั้งสองก็กลับจวนโหวด้วยกัน
นางนำสมุนไพรที่เพิ่งเก็บมาไปวางผึ่งแดดบนตะแกรง แล้วหันกลับเข้าห้องนอน เปิดตู้เสื้อผ้าออก
ในตู้ ชายชุดดำยังคงหมดสติ โซ่ตรวน 2 เส้นล็อกข้อมือทั้งสองของเขาไว้อย่างแน่นหนา ตรึงติดกับพื้น หากไม่มีกุญแจก็ไม่มีทางหลุดออกมาได้
ในเวลาเดียวกัน รถม้าของจวนโหวก็จอดอยู่หน้าประตู
อวิ๋นซีเยว่ลงจากรถม้า ตรงไปยังเรือนที่อนุเซิ่งพักอาศัย พอก้าวเข้าไปก็เห็นอนุเซิ่งกำลังถือสร้อยไข่มุกหลายเส้นทาบลงบนตัว สวมทองห้อยเงิน บนศีรษะปักปิ่นปักผมสารพัดจนแทบไม่มีที่ว่าง
พอเห็นนาง สีรังเกียจก็เผยขึ้นในดวงตาของอวิ๋นซีเยว่โดยไม่รู้ตัว