กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 ลู่หลีอันมาสู่ขอ
หัวใจลู่หลีอันกระตุก กลิ่นที่คุ้นเคยนั้นทำให้แม้แต่ดวงวิญญาณของเขาก็คล้ายสั่นสะท้านไปด้วย
เขาอยากยืนยันอีกครั้ง แต่ตอนนี้อวิ๋นเฉาเหยียนที่อยู่ตรงหน้ากลับถอยห่างไปก้าวใหญ่
กลิ่นโอสถจางหายไป ในที่สุดเขาก็ได้สติ มองคุณหนูรองแห่งจวนโหวที่อยู่เบื้องหน้า
“สุขภาพเจ้าไม่ดีหรือ?”
ตอนที่ประคองอวิ๋นเฉาเหยียนเมื่อครู่ น้ำหนักที่สัมผัสได้เบาจนเกินไป นางคงผอมมาก อีกทั้งการแต่งกายก็ดูเรียบง่าย เสื้อแดงบนร่างเก่าคร่ำคร่า เนื้อผ้าหยาบและแข็งกระด้าง ต่างจากอวิ๋นซีเยว่โดยสิ้นเชิง
“ไม่เกี่ยวกับท่าน”
อวิ๋นเฉาเหยียนตอบอย่างเย็นชา เดินผ่านเขาไปตรง ๆ แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็หันกลับมาถามว่า “ท่านจะแต่งกับอวิ๋นซีเยว่หรือ?”