กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 รักษาสมองของเจ้าเสียหน่อย
วันนี้เจียงโจวสวมเสื้อคลุมคอกลมสีขาว ตกแต่งขอบด้วยเส้นด้ายทอง ดูสูงศักดิ์ยิ่งนัก ลวดลายบนอกเสื้อกับแผ่นหลังแทบไม่ต่างกัน จึงแยกด้านหน้าด้านหลังได้ยาก แต่ตอนนี้เขาสวมกลับด้านอย่างเห็นได้ชัด
คอเสื้อด้านหลังรัดคอเขาแน่น ไม่แปลกที่หายใจไม่สะดวกมาตลอด
สิ้นเสียงกล่าวของอวิ๋นเฉาเหยียน หอจี้ซื่อทั้งร้านก็เงียบสนิท เงียบจนได้ยินแม้เสียงเข็มตก เห็นได้ชัดว่าทุกคนได้ยินผลการวินิจฉัยเมื่อครู่
แม้จะมีม่านแพรโปร่งกั้นอยู่ อวิ๋นเฉาเหยียนก็เริ่มรู้สึกอับอายแทนเขาแล้ว
เจียงโจวยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง ก้มมองเสื้อผ้าตนเอง จากนั้นก็หัวเราะเสียงดังอย่างไม่สะทกสะท้าน ไม่รู้สึกกระอักกระอ่วนแม้แต่น้อย