กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28 ชายหนุ่มค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
“คุณหนู แล้วพวกเรายังต้องย้ายคนผู้นั้นไปเรือนใหม่หรือไม่?”
อวิ๋นเฉาเหยียนมองสภาพสะบักสะบอมของนางในยามนี้ ทั้งยังมีบาดแผล จึงตอบอย่างเด็ดขาดว่า “ยังไม่ต้อง ตอนนี้เจ้าพักรักษาแผลไปก่อน รอจัดการเรื่องเรียบร้อยแล้วค่อยว่ากัน ไม่ต้องรีบร้อน”
หวนชุ่ยบาดเจ็บถึงเพียงนี้เพราะนาง อวิ๋นเฉาเหยียนจึงปวดใจแทบแย่ อย่างไรพิษก็จะกำเริบครั้งถัดไปในอีกเจ็ดวัน ยังพอมีเวลา
หลังช่วยหวนชุ่ยทายาแล้ว รอจนนางเอนกายพักผ่อน ก็ช่วยห่มผ้าให้เรียบร้อย อวิ๋นเฉาเหยียนจึงกลับไปยังห้องของตน