เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 รัชทายาทกลับมาแล้วหรือ?
จี้ซื่อถังเป็นร้านยาที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง หน้าร้านมีผู้คนต่อแถวยาวเหยียดเพื่อจัดยาและตรวจโรค
เถ้าแก่ร่างอ้วนแต่งกายหรูหรายืนอยู่หน้าร้าน เมื่อไม่เห็นอวิ๋นเฉาเหยียนเดินเข้ามา ก็เอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น “แม่นาง มาตรวจโรคหรือมาจัดยาหรือ?”
อวิ๋นเฉาเหยียนยิ้มโดยไม่ตอบ เพียงวางตำรับยาที่ตนเขียนไว้บนเคาน์เตอร์
เถ้าแก่รับไป พอเห็นวัตถุดิบโอสถและปริมาณที่เขียนอยู่ สีหน้าที่เคยเฉื่อยชาก็ค่อย ๆ เคร่งขรึม เขามองตำรับยาแล้วมองอวิ๋นเฉาเหยียน ความประหลาดใจฉายชัดบนใบหน้า
“แม่นาง ตำรับยานี้น่าจะใช้รักษาบาดแผลภายนอก ไม่ทราบว่าหมอท่านใดเป็นผู้เขียน? ทั้งวิธีใช้และปริมาณวัตถุดิบโอสถล้วนพิถีพิถันยิ่งนัก ข้าดูแล้ว หากไม่มีประสบการณ์รักษาคนไข้ 10 ปี คงไม่มีทางมีวิชาแพทย์ล้ำเลิศเช่นนี้”