กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 แสดงต่อไป! แสดงต่อไป!
หลังจากไล่สาวใช้ไปแล้ว อวิ๋นเฉาเหยียนก็เก็บโสมให้เรียบร้อย กางกระดาษเซวียนออก เขียนตัวยาหลายชนิดตามบาดแผลของคนในตู้เสื้อผ้า เตรียมออกไปจัดยา
นางเพิ่งก้าวออกจากห้อง ก็เห็นฮูหยินผู้เฒ่าอวิ๋นเดินเข้ามาอย่างดุดันอีกครั้ง อวิ๋นซีเยว่ประคองนางอยู่ข้างกาย ทุกอิริยาบถอ่อนช้อยน่ามอง ช่างเป็นคุณหนูใหญ่ผู้สดใสยิ่งนัก
โสมถูกเอาไปแล้ว ในดวงตาฮูหยินผู้เฒ่าอวิ๋นมีแววขุ่นเคือง พอมาถึงก็เอ่ยถามเสียงเข้ม “เฉาเหยียน โสมที่เจ้าต้องการข้าก็ให้ไปหมดแล้ว เหตุใดจึงไม่ไปทดลองยา?”