กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 มัดมือชกด้วยศีลธรรมหรือ?
อวิ๋นเฉาเหยียนไม่ใส่ใจ “หากไม่มีเรื่องอื่นแล้ว ข้าขอตัวกลับก่อน”
พูดจบก็หันหลังเตรียมจากไป
เมื่อกลับถึงเรือน อวิ๋นเฉาเหยียนเงยหน้ามองหมู่ดาวเต็มฟ้า
จวนโหวอี้หยางแห่งนี้ นางทนอยู่ต่อไปอีกวันก็ไม่ได้แล้ว
แต่แล้วนางจะไปที่ไหนได้?
นางนึกถึงช่วงหนึ่งปีก่อนสิ้นใจในชาติก่อน ตอนนั้นตันอวิ๋นจื่อพานางกลับไปยังหุบเขาเซียน แม้เวลานั้นนางถูกความเจ็บป่วยทรมานจนไม่ต่างจากตายทั้งเป็น แต่ศิษย์พี่ชายและศิษย์พี่หญิงในหุบเขาเซียนกลับดีกับนางมาก
นั่นเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในความทรงจำของอวิ๋นเฉาเหยียน
ไม่รู้ว่าอาจารย์ตันอวิ๋นจื่อกับศิษย์พี่ชายศิษย์พี่หญิงเป็นอย่างไรบ้างในตอนนี้?