เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 แนวป้องกันมหาอำนาจตะวันตกพังทลายสิ้นเชิง ร้องขอความช่วยเหลือจากหัวเซี่ยแทบกราบกราน
น้ำเสียงแหบพร่าของหลงจ้านเทียนยังคงก้องสะท้อนอยู่ในเครื่องสื่อสาร ผสานเสียงหอบหายใจหนักหน่วงราวกับกล่องลมชำรุด คลุกเคล้าไปกับทรายสีเหลืองที่หวีดหวิวทั่วฟ้า บาดแก้วหูคนจนเจ็บแปลบ
ลู่ฉือเอียงศีรษะเล็กน้อย
เขาไม่ได้มองดูเครื่องปลายทางเข้ารหัสในมือของเซี่ยหนานจือที่กำลังกะพริบแสงสีแดงอย่างบ้าคลั่ง สายตาทอดข้ามเศษซากแขนขาที่ขาดกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น ไปหยุดอยู่ที่ร่างของยักษ์ศิลาดินสูงพันจั้งเบื้องหน้า
การสั่นสะเทือนของผืนปฐพียังคงทวีความรุนแรง
เท้าข้างนั้นที่ยักษ์ศิลาดินยกขึ้น บดบังแสงตะวันเพียงหนึ่งเดียวที่ยังหลงเหลือ เงาทะมึนที่ทอดลงมากลืนกินเงาร่างของสมาชิกหน่วยส่งกำลังบำรุงทั้งหลายไปจนหมดสิ้น พายุที่กดทับลงมาพัดชายเสื้อของเซี่ยหนานจือสะบัดดังพรึ่บพรั่บ ซุนอู้กัดริมฝีปากจนแตก ข้อนิ้วมือที่กำกระบองยาวซีดขาวจนน่ากลัว
“จะโทรมาทั้งทีก็ไม่รู้จักดูเวล่ำเวลา”
ลู่ฉือถอนหายใจ มือข้างที่ว่างอยู่ล้วงออกมาจากกระเป๋ากางเกง