เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 ช่วยหรือไม่ช่วย ลู่ฉือ ต้องเพิ่มเงิน ขนคลังสมบัติชาติของพวกนายมาให้ฉันจนเกลี้ยง
“ต้องเพิ่มเงิน”
สามคำนี้ดังผ่านจอภาพโฮโลแกรม กระแทกกระทั้นลงกลางที่หลบภัยใต้ดินระดับสูงสุดของฝั่งตะวันตกที่อยู่ข้ามไปอีกครึ่งโลกมนุษย์อย่างหนักแน่นชัดถ้อยชัดคำ
เงียบสงัด
เงียบกริบดุจป่าช้า
ภายในห้องประชุมของบังเกอร์ใต้ดิน บรรดานักการเมืองชาวตะวันตกที่เมื่อครู่ยังร้องไห้คร่ำครวญเรียกท่านพ่อท่านแม่ คุกเข่าโขกศีรษะลงกับพื้นอย่างเอาเป็นเอาตาย ต่างพากันชะงักแข็งค้างไปโดยพร้อมเพรียง น้ำมูกบนใบหน้าของประธานาธิบดีผมทองยืดติดอยู่ข้างมุมปากโดยลืมเช็ดออก ทางด้านเจ้าหน้าที่ระดับสูงสุดของสหภาพยุโรปก็เบิกตากว้างจ้องมองจอภาพ ดวงตาทั้งคู่แทบจะถลนออกมานอกเบ้า
พวกเขาเคยคาดการณ์ไว้ว่าหัวเซี่ยคงจะฉวยโอกาสนี้ยื่นเงื่อนไขทางการเมืองอันเข้มงวดยากจะรับไหวสารพัด เช่น เรียกร้องสิทธิ์เหนือน่านน้ำ หรือการแบ่งปันเทคโนโลยี
แต่ใครจะไปคาดคิดว่า “ทรราช” ผู้มีพละกำลังอันยิ่งใหญ่ถึงขั้นฉีกทวยเทพด้วยมือเปล่าคนนี้ กลับทำตัวเหมือนพ่อค้าแผงลอยตามตลาดสดที่กำลังยืนต่อรองราคา เปิดปากพูดออกมาหน้าตาเฉยว่าต้องเพิ่มเงิน