เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 ฉู่หยวนฝืนเปิดพิธีจุติ ดวงตาสีชาดลืมตาขึ้นเหนือมหาวิทยาลัย
ใต้ดินเมืองเจียงเฉิง ห้องลับอันซ่อนเร้นของกลุ่มธุรกิจตระกูลฉู่
“กร๊าก”
แก้วไวน์ก้านทรงสูงแตกละเอียดคามือของฉู่หยวน เศษแก้วแหลมคมทิ่มแทงทะลุเนื้อหนัง เลือดสดสีแดงฉานปนเปกับไวน์แดงราคาแพง ไหลรินตามร่องนิ้วหยดลงบนพรมขนแกะสีขาวบริสุทธิ์ แผ่ซึมเป็นรอยด่างดำคล้ำบาดตา
เขาไม่อาจสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวด
บนจอภาพโฮโลแกรม อัจฉริยะประเภทสายฟ้าผู้นั้นที่เมืองเจียงเฉิงเคยยกย่องขึ้นหิ้งบูชาและฝากฝังโชคชะตาร้อยปีของตระกูลฉู่ไว้ เวลานี้กลับเหมือนสุนัขตายที่กระดูกสันหลังหัก นอนปวกเปียกอยู่ท่ามกลางเศษเนื้อสกปรกของสิ่งมีชีวิตมาร
ความสุขุมและความสง่างามบนใบหน้าของฉู่หยวนมลายหายไปสิ้น กล้ามเนื้อหางตากระตุกอย่างรุนแรง แผ่นอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็วราวกับท่อสูบลมพัง ๆ
“พิการแล้ว... ลูกชายฉันถูกขยะคนหนึ่งของหน่วยส่งกำลังบำรุงทำลายจนพิการไปแล้ว...”