เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123 ลู่ฉือแสดงละครอย่างบ้าคลั่ง: โชคดีที่แม่ทัพฮั่วมาช่วยพวกเราได้ทันเวลา
“เถ้าแก่เนี้ย……ในที่สุดคุณก็ฟื้นแล้ว……”
น้ำเสียงของลู่ฉือแฝงไปด้วยความแหบพร่าราวกับปอดถูกเศษน้ำแข็งบาด เขาพยายามยกมือที่เปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนขึ้นมาอย่างยากลำบาก คว้าสะเปะสะปะกลางอากาศอย่างอ่อนแรงอยู่สองที ในท้ายที่สุดก็คล้ายกับสูญเสียเรี่ยวแรงทั้งหมดไป ตกลงบนพื้นหิมะอย่างหมดอาลัยตายอยาก
“ฉันนึกว่า……พวกเราคราวนี้……จะต้องมาทิ้งชีวิตไว้ในหลุมบัดซบนี่จริง ๆ เสียแล้ว”
เขาไออย่างรุนแรงออกมาสองครั้ง มุมปากมี “คราบเลือด” เอ่อล้นออกมาอีกระลอก ประกอบกับเสื้อยืดที่ขาดรุ่งริ่งของเขา แถมยังเปรอะเปื้อนไปด้วยพิษสีเขียวที่น่าสงสัย ภาพเหตุการณ์นี้ช่างทำให้ผู้ที่ได้ยินต้องเศร้าใจ ผู้ที่ได้เห็นต้องหลั่งน้ำตา คนที่ได้พบเห็นถึงกับอยากจะเรี่ยไรเงินซื้อที่ฝังศพให้เขาตรงนั้นเลยทีเดียว
เซี่ยหนานจือที่มีคำซักถามและความสงสัยอยู่เต็มอก เมื่อได้เห็นสภาพอันน่าเวทนาของลู่ฉือที่ราวกับจะสิ้นลมหายใจได้ทุกเมื่อเช่นนี้ คำพูดทั้งหลายจึงติดค้างอยู่ที่ลำคออย่างไม่อาจเอื้อนเอ่ย