กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 ลู่ฉือก้มหน้าลง หน้าม้าบดบังดวงตา เขาถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง
เหนือห้วงอเวจี ลมกรรโชกม้วนพัดเกล็ดหิมะส่งเสียงหวีดหวิวแหลมคม
ข้ามผ่านหุบผารอยแยกมรณะที่กว้างสิบกว่าเมตรสายนั้น
สาวกสมาคมเทพจุติทั้งหกคนบนฝั่งตรงข้ามจ้องมองมือขวาที่ค่อย ๆ ยกขึ้นของลู่ฉือเขม็ง
ในรูม่านตาที่เบิกกว้างเพราะความหวาดกลัวของพวกเขา ชายธรรมดาที่กระทั่งความผันผวนของพลังวิญญาณก็ไม่มีแม้แต่น้อยคนนั้น คิดจะควักยุทธภัณฑ์ทำลายล้างวงกว้างอะไรออกมาเพื่อตายตกไปด้วยกันงั้นหรือ หรือว่าจะเป็นวัตถุผนึกมิติสูงบางอย่างที่สามารถสังหารระดับ A ระยะสูงสุดได้ในพริบตา