กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 ในเมื่อพวกแกอยากตาย ฉันก็จะสงเคราะห์ให้พวกแกที่เป็นขยะ
“บัซ——!”
ไม่มีการระเบิดที่ดังกึกก้องกังวาน และไม่มีโล่พลังวิญญาณอันตระการตาจับตา
ปราณกระบี่เยือกแข็งทั้งห้าสายนั้นที่แฝงคำสาปมิติสูงและเพียงพอจะถล่มตึกทั้งหลังให้ราบเป็นหน้ากลอง
ในเสี้ยววินาทีที่สัมผัสถูกสายตาซึ่งทอดออกมาจากดวงตาสีทองคล้ำคู่นั้นของลู่ฉือ ก็ราวกับพุ่งชนเข้ากับกำแพงถอนหายใจที่ก่อขึ้นจากกฎเกณฑ์สัมบูรณ์
“กร๊าก”
ปราณกระบี่แตกกระจายกลางอากาศโดยตรง กลายเป็นผงธุลีปลิวว่อนเต็มฟ้า ทั้งยังรวมถึงหมอกพิษที่ปะปนอยู่ในปราณกระบี่ ภายใต้การสาดส่องของสุริยันสีทองคล้ำดวงนั้น มันก็ระเหยไปจนเหือดแห้งสะอาดหมดจดราวกับหิมะละลายในฤดูใบไม้ผลิ
ฝั่งตรงข้ามของหน้าผา