กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 ร่วงหล่นสู่ห้วงอเวจีด้วยตนเอง คำว่า “ฉันชอบนาย” ที่ยังไม่ทันได้เอ่ย
ร่างกายราวกับเกล็ดหิมะที่สูญเสียน้ำหนักทั้งหมดไป
เสียงลมข้างหูดังก้องหวีดหวิวแปรเปลี่ยนเป็นเสียงผิวปากแหลมคม กระแสธารมิติปั่นป่วนอันคมกริบเหล่านั้นเปรียบเสมือนมีดสั้นล่องหนนับไม่ถ้วนที่ฉีกกระชากเสื้อแจ็กเก็ตลุยงานสีขาวอันขาดวิ่นของเซี่ยหนานจืออย่างไร้ความปรานี ทิ้งรอยแผลโลหิตถี่ละเอียดไว้บนผิวของเธอระลอกแล้วระลอกเล่า
โลหิตเย็นเยียบเพิ่งซึมออกมา ก็ถูกกระแสอากาศที่ต่ำกว่าศูนย์สัมบูรณ์ในห้วงอเวจีแช่แข็งกลายเป็นหยดน้ำแข็งสีแดง และร่วงกราวลงไป
เธอไม่ได้ดิ้นรน