เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 สะพานน้ำแข็งขาด ดอกไม้งามประจำมหาวิทยาลัยใช้พลังวิญญาณเฮือกสุดท้ายโยนพระเอกขึ้นไป
“ขึ้นสะพาน!”
เสียงของเซี่ยหนานจือฟังดูแผ่วบางท่ามกลางลมกรรโชกแรง ทว่าความเด็ดเดี่ยวที่สลักลึกถึงกระดูกนั้นกลับไม่อาจปฏิเสธได้
ไม่มีทางถอยแล้ว คนบ้าพวกนั้นของสมาคมเทพจุติตาแดงก่ำ ปราณกระบี่สีฟ้าน้ำแข็งปนเปื้อนกลิ่นเหม็นเน่าของคำสาปมิติสูงเทกระหน่ำลงมาราวกับฝนกระหน่ำ ปราณกระบี่เหล่านั้นพุ่งชนผิวน้ำแข็ง กัดกร่อนจนกลายเป็นหลุมลึกที่มีควันดำลอยฟุ้งขึ้นมาทันที
ลู่ฉือถูกเซี่ยหนานจือดันขึ้นไปบนสะพานน้ำแข็งธรรมชาติที่ไม่มีแม้แต่ราวกั้นและมีความกว้างไม่ถึงครึ่งเมตรในคราวเดียว
“ฉันว่านะเถ้าแก่เนี้ย นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแล้ว สะพานนี้ดูไม่มั่นคงยิ่งกว่าความถี่ตอนป้าโรงอาหารตักข้าวเขย่าทัพพีเสียอีก!”