048

บทที่ 48 ศพกลางทางและเสียงสาปแช่ง

พวกผู้ลี้ภัยกลุ่มนั้นเป็นไปตามคาดตามมาข้างหลังจริง ๆ แม้ฝีเท้าจะอ่อนแรงแต่ก็ยังกัดฟันเดินตามมา ทางที่เดินนั้นลำบากยิ่งนัก พื้นขรุขระไม่ราบเรียบ ดูท่าคงมีคนผ่านไปไม่น้อยจนเหยียบเป็นทางกว้างพอให้รถลากไม้แล่นได้ แต่แม้มีสองคนช่วยกันเข็นก็ยังต้องระวังนัก มิฉะนั้นจะคว่ำได้ง่าย อีกทั้งต้องออกแรงมากเหลือเกิน

เดินไปได้ไม่ถึงสองเค่อ ผู้เฒ่าสวี่ก็โบกมือให้หยุด แล้วรีบจัดการสั่งการกันใหม่ — ให้ทุกคนขนของจากรถลง แบกหรือหาบไว้กับตน รถลากให้เข็นเปล่า