049

บทที่ 49 ผ่านแดนชิงโจว

ผู้เฒ่าสวี่ใช้ไม้เท้าค้ำยัน เดินช้า ๆ อย่างยากลำบาก พลางเอ่ยถามกวนซาน “เสี่ยวกวน อีกไกลหรือไม่กว่าจะถึง?”

ริมฝีปากของกวนซานแตกจนมีเลือดซึม ใบหน้าดำคล้ำและหยาบกร้านจนแทบมองไม่ออกว่าเป็นชายหนุ่ม เขาตอบเสียงแหบแห้งว่า

“อีกไม่นาน เห็นศิลาจารึกหมู่บ้านเป่ากวนแล้ว เดินต่อไปอีกสามสิบลี้ก็จะถึงหินเขตแดน”

หมู่บ้านเป่ากวน? อยู่ที่ใดกัน?

ผู้เฒ่าสวี่เงยหน้ามองไปข้างหน้า เห็นเพียงทิวทัศน์อันว่างเปล่ารกร้าง ไม่เห็นเค้าเงาของหมู่บ้านใดเลย ต้องเดินต่อไปอีกยาว