047

บทที่ 47 ทางลัดสู่มณฑลชิงโจว

ผู้เฒ่าสวี่ยังมิทันเอ่ยวาจา ผู้เฒ่าโจวที่เงี่ยหูฟังอยู่นานจนพอเข้าใจความก็อดรนทนไม่ไหว “เฮอะ! เจ้าเด็กน้อยที่ใดคิดจะมาร่วมกินกับพวกเรา! อะไรกันนัก ไก่มั่งมีไก่ยากจนอะไรกันเล่า! จะกินจะดื่มสิ่งใด พวกเราก็ล้วนหนีภัยกันมา หากยังมีจะกินจะดื่ม ใครจะออกจากบ้านเล่า? ไปให้พ้น ๆ! หรืออยากให้ข้าเรียกลูกข้ามาโยนเจ้าทิ้งจริง ๆ รึ!”