010

บทที่ 10 หนีทุพภิกขภัยเถิด

โจวซื่อก็โกรธอยู่เหมือนกัน เพียงแต่แม่ผัวก็คือท่านป้าสกุลเดียวกับนาง นางย่อมรู้ดีว่าแม่สามีคิดอย่างไร ต่อให้แม่สามีจะโกรธสวี่ชุนซานอยู่บ้าง เขาก็ยังเป็นลูกชายของแม่ เห็นแก่หน้าหลิวลาง แม่ย่อมไม่ทำร้ายถึงตายเป็นแน่ ดังนั้นที่นางเข้าไปห้าม ก็เพื่อให้แม่สามีมีทางลง หากไม่เช่นนั้น หากเผลอตีแรงเกินไปจนเกิดเรื่องขึ้นมา เกรงว่าแม่เองจะต้องเจ็บช้ำน้อยใจจนล้มป่วย ครานี้เห็นพี่สะใภ้ยังพร่ำบ่นไม่เลิก นางชำเลืองมองออกไปข้างนอก แล้วรีบปลอบว่า