เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 จงนำม้านายน้อยของพวกเจ้ามา
สุดปลายถนนสายยาว คุณชายใหญ่หานขี่ม้าตัวสูงใหญ่ พัดพับในมือโบกสะบัดจนเกิดเสียงหวือหวา
เขาชื่อหานจ้าว ระดับทะลวงเร้นลับระยะต้น ในเมืองวั่งเป่ยนี้ นอกจากพ่อของเขาซึ่งก็คือเจ้าเมืองหานเปิ้นแล้ว เขาก็คือฟ้า ในยามปกติคุ้นเคยกับการเหยียดหยามอาละวาด ในสายตาของเขา ผู้บำเพ็ญอิสระชั้นล่างทางใต้เมืองเหล่านี้ยังด้อยกว่าแม้แต่หญ้าแห้ง พรรคหัตถ์โลหิตคือสุนัขที่เขาเลี้ยงไว้ในเงามืด คอยทำงานสกปรกที่ไม่อาจเปิดเผยแทนเขาโดยเฉพาะ บัดนี้สุนัขถูกผู้ใดเชือดเสียแล้ว ย่อมเท่ากับตบหน้าของเขา
“ล้อมไว้! อย่าให้หลุดไปแม้แต่คนเดียว!” ที่ปรึกษานายอำเภอตะโกนข่มขู่ข้าง ๆ โดยอาศัยบารมีเจ้านาย
ทหารส่วนตัวในเกราะกว่าสามสิบคนแผ่กระจายออกอย่างรวดเร็ว ปิดกั้นถนนหน้าอารามร้างไว้จนแน่นขนัด ทวนยาววาววับชี้ตรงไปข้างหน้าพร้อมกัน
แล้วพวกเขาก็เห็นเฉินจิ้น