กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ประตูทองแดง ป้ายวิญญาณขานรับ
ทางเดินในส่วนลึกที่สุดของถ้ำเหมืองค่อย ๆ แคบลงเรื่อย ๆ ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นกำมะถันฉุนกับกลิ่นสนิมเหล็ก
เฉินจิ้นเดินช้ามาก ร่างเงาของวิชาก้าวเงาผีทอดเป็นเค้าโครงเลือนรางอยู่บนผนังหินอันขรุขระ เขากำแท่งไม้จุดไฟที่ได้มาจากคนตาเดียวไว้ในมือ แสงไฟริบหรี่ส่องสว่างได้เพียงระยะสามจั้งเบื้องหน้า
ยิ่งลงไปลึกเท่าใด อุณหภูมิก็ยิ่งต่ำลงเท่านั้น
นี่ไม่ปกติ ข้างบนยังเหงื่อไหล แต่ข้างล่างกลับหนาวเย็นราวกับหลุมน้ำแข็ง เฉินจิ้นรับรู้ได้ชัดเจนว่าขนตามผิวลุกชันขึ้นทั้งหมด มิใช่เพราะลมปะทะ แต่เป็นความระแวดระวังตามสัญชาตญาณ
ปลายทางเดินคือผนังหินที่ถูกเจาะด้วยมือ ตรงกลางผนังหินมีประตูทองแดงฝังอยู่บานหนึ่ง