เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 วิชาก้าวเงาผี ไม่ละเว้นแม้แต่คนเดียว
ชายฉกรรจ์ผู้นั้นเงื้อมีดพร้าขึ้น พร้อมกับหอบเอาสายลมคาวเลือดสายหนึ่ง ฟันตรงลงมายังศีรษะของเฉินจิ้น
อันธพาลข้างถนนพรรค์นี้ แม้แต่วรยุทธ์เป็นเรื่องเป็นราวยังไม่เคยฝึกสักกี่กระบวนท่า อาศัยเพียงเรี่ยวแรงอันป่าเถื่อนและความเหี้ยมเกรียม เบ่งอำนาจบาตรใหญ่ต่อหน้าคนธรรมดาก็พอได้ ทว่าในสายตาของเฉินจิ้น ดาบเล่มนี้กลับเชื่องช้าราวกับกำลังฉายภาพซ้ำแบบชะลอความเร็ว
เฉินจิ้นเบี่ยงฝีเท้าเล็กน้อย
หาได้โคจรปราณแท้ใด ๆ ออกมาไม่ ล้วนเป็นสัญชาตญาณจาก《วิชาก้าวเงาผี》ที่เพิ่งได้เรียนรู้มา ทั้งร่างของเขาราวกับร่างเงาที่ลอยล่องแนบชิดติดผืนดิน หลบเลี่ยงคมมีดได้อย่างง่ายดาย พลันประชิดถึงเบื้องหน้าชายฉกรรจ์ผู้นั้นในชั่วพริบตา
“คนเล่า?!” ชายฉกรรจ์ฟันพลาด ม่านตายังไม่ทันได้หดเกร็ง ก็รู้สึกว่าหน้าอกถูกค้อนหนักหน่วงฟาดเข้าใส่หมัดหนึ่ง
เฉินจิ้นซัดฝ่ามือหนึ่งเข้าใส่หน้าอกของมัน
“กร๊าก——”