เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากกินอิ่มดื่มพอแล้ว เล่อเป่าก็มีเรี่ยวแรงล้นเหลือจนไม่อยากนอนกลางวันเลยแม้แต่น้อย หากไม่ใช่เพราะถังหว่านหนิงกำชับกับลู่เฉินเยว่ไว้ล่วงหน้าว่า ตอนเที่ยงต้องให้เธอนอนหลับให้ได้ ไม่อย่างนั้นพอถึงช่วงเย็นเด็กน้อยจะต้องผล็อยหลับแน่ๆ แล้วก็จะหลับยาวไปจนถึงตอนค่ำ พอถึงเวลานอนตอนกลางคืนก็อย่าหวังเลยว่าจะยอมขึ้นเตียง
ดังนั้น ในห้องทำงานของประธานจึงปรากฏภาพเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น ลู่เฉินเยว่อุ้มเล่อเป่าที่กำลังดิ้นขลุกขลักไว้ในแนวนอนอย่างบังคับ พลางเดินไปเดินมาทั่วห้องทำงาน โดยเปิดเพลงกล่อมเด็กจากโทรศัพท์มือถือคลอไปด้วย
เขาเดินวนไปวนมาอยู่อย่างนั้นกว่าสิบนาที เปลือกตาของเล่อเป่าถึงค่อยๆ ปิดลง ลู่เฉินเยว่ยังไม่กล้าวางเธอลงทันที แต่เดินอุ้มต่อไปอีกหลายนาที รอจนกระทั่งเจ้าตัวเล็กหลับสนิทแล้วจริงๆ จึงค่อยวางตัวเธอกลับลงบนเตียงใหญ่ในห้องพักผ่อน