เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาหารเช้าวันนี้ลู่เฉินเยว่เป็นคนป้อน ลู่เจี้ยนกั๋วตั้งใจอยากให้สองพ่อลูกได้ใกล้ชิดสนิทสนมกันมากขึ้น จึงมอบหมายหน้าที่ป้อนข้าวให้ลูกชายด้วยความหวังดี
พอแม่ไม่อยู่ เจ้าตัวเล็กแก้มกลมก็เริ่มซนอย่างเต็มที่ เธอรู้ดีว่านอกจากแม่แล้ว ทุกคนที่นี่ต่างก็คอยตามใจและเอ็นดูเธอทั้งนั้น
ดูเอาเถอะ ลู่เฉินเยว่เพิ่งจะป้อนข้าวต้มไปได้คำเดียว หันมาอีกทีเจ้าตัวเล็กก็พ่นออกมา แถมยังทำปากส่งเสียงพรูลมเล่นจนน้ำลายกระจาย
"ทานข้าวดีๆ สิครับ"
ลู่เฉินเยว่พยายามใจเย็น นำช้อนมาจ่อที่ปาก แต่เด็กน้อยก็ไม่ยอมทาน เอาแต่ส่ายหน้าดุ๊กดิ๊กหลบช้อนของพ่อ
ลูกในไส้ ท่องไว้ว่าอย่าเพิ่งโมโห... ลู่เฉินเยว่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ
แต่เจ้าตัวเล็กกลับส่งยิ้มทะเล้นให้พ่อ ราวกับจะบอกว่า หนูยังไม่อยากกิน จะทำไมล่ะ
ลู่ซูหล่างที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ถึงกับตาค้าง คิดในใจว่าน้องสาวคนนี้เก่งจริงๆ ขนาดอาเล็กยังจัดการไม่ได้เลย