กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 460 ฉันอยากย่ำข้ามทางช้างเผือก ชี้กระบี่สู่เวหาสูงไปพร้อมกับคุณ
เฉินจิ่งเหยียนได้ยินเช่นนั้นก็หลุบตาลงมองใบหน้าในอ้อมอกที่เอียงอายระคนหวั่นไหว แววตาของเขากระจ่างใสดั่งแสงตะวันยามฟ้าเปิดหลังหิมะโปรย สะท้อนประกายแสงเรืองรองสีครามที่ไหลเวียนบนแผนผังดาราบนแผ่นหลังของนาง พลางสั่นไหวเบา ๆ ราวกับมวลอากาศยังพลอยอ่อนโยนตามไปด้วย “คิดถึงสิ แน่นอนว่าต้องคิดถึง พวกเธอล้วนเป็นเพื่อนที่สำคัญที่สุดในชาตินี้ของฉัน เป็นคนที่ฉันยอมปกป้องด้วยชีวิต เพียงแต่... ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาจะอยู่ที่ไหน สบายดีหรือไม่ ยังจำคำสัตย์ที่พวกเราเคยเคียงบ่าเคียงไหล่ร่วมสาบานกันไว้ได้หรือเปล่า รอให้เรื่องราวของฉันบนทวีปเป่ยหมางสะสางเสร็จสิ้นอย่างแท้จริง ฉันก็จะออกเดินทางไปยังทวีปเทวสถานทันที ไม่ว่าหนทางข้างหน้าจะยากลำบากอันตรายเพียงใด ฉันก็จะไม่ถอยหนี”