กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 459 ดินแดนแห่งความอ่อนโยนในศาลาเพลิงเถ้าเหมันต์
ซวงเย่ฮวาชี้นิ้วขึ้น แฝงความแง่งอนและสนิทสนมอยู่หลายส่วน จิ้มแผงอกอันแน่นหนาของเขาเบา ๆ น้ำเสียงนุ่มนวลเจือรอยตัดพ้อ “ฉันบอกไปแล้วนี่ว่าคิดถึงนาย... นายจะชดเชยให้ฉันยังไงล่ะ”
เฉินจิ่งเหยียนส่งเสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอ แผงอกสะเทือน แขนสองข้างรัดแน่นขึ้น โอบกอดเธอไว้แน่นหนากว่าเดิม ราวกับกลัวว่าเธอจะเลือนหายไปในสายลมหนาวและหิมะอีกครา
สายตาของเขากวาดผ่านซุปเนื้อกวางบนโต๊ะที่เย็นชืดไปนานแล้ว แล้ววกกลับมายังดวงหน้าของเธอที่ระเรื่อสีแดงจาง ๆ พร้อมหางตาที่เปียกชื้นเล็กน้อย พลางเอ่ยเสียงนุ่ม “คืนนี้ฉันไม่ไปไหนแล้ว อยู่ชมดอกเหมยเป็นเพื่อน อยู่คุยเป็นเพื่อน อยู่กับเธอ... ดีไหม”