กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 461 คนที่หล่อหลอมมรรคาสวรรค์ขึ้นใหม่ เป็นได้เพียงฉัน และต้องเป็นฉันเท่านั้น
ในใจของเฉินจิ่งเหยียนกระจ่างแจ้งเป็นที่สุด อดีตชาติเขาไม่เคยเคียดแค้นการตัดสินใจของพวกนาง และไม่เคยตำหนิว่าพวกนาง “ไร้หัวใจ” หรือ “ทรยศ” เลยแม้แต่น้อย
หากปีนั้นพวกนางยอมตายตามเขาไปทั้งหมดจริง ๆ จุดจบก็คงมีแต่จะเหมือนกับหลิ่วอวิ๋นเยียนและถงเมิ่งเหยียน นั่นคือความงามต้องดับสูญ แหลกสลายจนไม่เหลือแม้กระดูก แม้แต่ร่องรอยเพียงเสี้ยวเดียวก็ไม่หลงเหลือไว้
กาลเวลาพันปีผันผ่าน สิ่งที่หลงเหลืออยู่ระหว่างพวกเขา มิใช่บุญคุณความแค้นรักใคร่ชิงชังอีกต่อไปเนิ่นนานแล้ว หากแต่เป็นความอาลัยอาวรณ์ที่หยั่งลึกถึงไขกระดูก ความห่วงหาที่สลักลึกในจิตใจ และสายสัมพันธ์ผูกพันที่แม้จะก้าวข้ามความเป็นความตายก็ไม่อาจตัดขาดได้