ตอนที่ 230 หลังประตูหิน

ตอนที่ 230 หลังประตูหิน

เรื่องที่ว่าผู้ใดควรจะเข้าไปก่อน เกิดความคิดเห็นไม่ตรงกันขึ้น

ซางฉีซานบอกว่าตนควรเข้าเป็นคนแรก ซางเหวินเหย่แย้งว่าตนเคยเปิดเป็นหนแรก มีประสบการณ์จึงควรเข้าก่อน เจียงเสวียนกล่าวว่าตบะตนสูงล้ำที่สุด สมควรเข้าเป็นคนแรก

ลู่ชิงเหอมิได้เอ่ยอันใด นางนั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าประตูเพื่อดูพื้นแล้ว

ทั้งสามคนถกเถียงกันอยู่สองสามประโยค ครั้นพบว่าไม่มีผู้ใดตอบรับ จึงหันมามองนางพร้อมกัน

“เจ้ามองดูสิ่งใดอยู่รึ” ซางฉีซานเอ่ยถาม

“รอยเท้า”

ภายในประตูหิน ฝุ่นหนาเตอะ ปรากฏรอยเท้าอยู่จริง ๆ มิใช่เพียงคู่เดียว ทว่ามีอยู่มากมาย

สิ่งที่ประหลาดพิกลที่สุดก็คือ ทั้งหมดล้วนมุ่งตรงเข้าไปข้างใน หามีรอยเดินออกมาไม่

ซางเหวินเหย่นั่งยอง ๆ ลงเช่นกัน “ยามที่พวกเราเข้าไปเมื่อสามเดือนก่อน ที่นี่มิได้มีฝุ่น”