กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 229 เส้นชีพจรปฐพีเกิงจิน
แท่นทะยานเซียนเก่าอยู่ใต้สระกระบี่ไท่อี
มิใช่ด้านข้าง หากแต่อยู่เบื้องล่างตรง ๆ พอดี
ในที่สุดลู่ชิงเหอก็กระจ่างแจ้ง ว่าไฉนสิบเจ็ดปีก่อนเสิ่นอวิ๋นหลิงถึงเกือบจะพลิกคว่ำเส้นชีพจรบรรพชน
หากคิดจะเปิดแท่นเก่า ก็จำต้องขยับสระกระบี่ ปราณกระบี่ทองเกิงที่สะสมอยู่ในสระกระบี่เนิ่นนานถึง 600 ปี หากแปรปรวนขึ้นมา ยอดเขาหลักครึ่งลูกของสำนักไท่อีก็อาจถูกฟาดฟันจนราบเตียน
ซางฉีซานยืนอยู่ริมสระ มองดูลู่ชิงเหอ “ยามนี้รู้แล้วหรือไม่ว่าเหตุใดจึงมิให้เจ้าเปิดถ้ำสวรรค์”
“พอรู้บ้างขอรับ”
“แค่บ้างรึ”
“ท่านแม่ของข้าในกาลก่อนคงมิได้ทำเรื่องบุ่มบ่ามไร้เหตุผลขอรับ”
หนังตาของชายชรากระตุกวูบหนึ่ง “เจ้าช่างปกป้องนางเสียจริง”