กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 228 เผาม้วนคัมภีร์เก่าค่ำคืน
ม้วนบันทึกการทดลองเส้นทางซ่อนอยู่ใต้ดินของหอบรรพชน
มิใช่ห้องลับ ทว่าละม้ายคล้ายสุสานเสียมากกว่า
บันไดหินทอดยาวลงสู่เบื้องล่าง ยิ่งเดินก็ยิ่งแคบลง สุดท้ายมีเพียงโต๊ะหินตัวหนึ่ง บนโต๊ะมีม้วนไม้ไผ่เจ็ดม้วน ไร้อาคม แม้กระทั่งฝุ่นละอองก็ยังไม่มี
จี้เหอย่อมต้องมาที่นี่เป็นประจำอย่างเห็นได้ชัด
ซางฉีซานยืนอยู่หน้าโต๊ะ มิได้หยิบขึ้นมาในทันที “ม้วนใด”
จี้เหอชี้ไปยังม้วนที่สาม ปลายนิ้วสั่นเทาไม่หยุด
ชายชราหยิบขึ้นมาด้วยตนเอง แก้เชือกที่ผูกออก หน้าแรก มิใช่เรื่องราวเมื่อ 600 ปีก่อน
หากแต่เป็นเมื่อห้าร้อยเก้าสิบเจ็ดปีก่อน ประจวบเหมาะกับปีที่เยว่กวนเหอ “ทะยานขึ้นสู่เบื้องบน” พอดี
บรรทัดแรก