ตอนที่ 202 เวินเฮ่อเหนียน

ตอนที่ 202 เวินเฮ่อเหนียน

แท่นบูชาสาขาสดับหิมะแห่งพันธมิตรทะยานเซียนมิได้โอ่อ่าภูมิฐานดั่งที่ลู่ชิงเหอจินตนาการไว้

อย่างน้อยประตูใหญ่ด้านหน้าก็มิได้เป็นเช่นนั้น

กำแพงศิลาสีเทาอมเขียว ป้ายอักษรไม้สีขาว ด้านหน้าประตูมีต้นเหมยชราใบร่วงโรยสองต้น หากมิใช่เพราะผู้บำเพ็ญที่เข้าออกล้วนแขวนแผ่นอักขระทะยานเมฆาไว้ที่เอวแล้วไซร้ มองดูก็ยิ่งคล้ายสำนักศึกษาที่เปิดมานานหลายปีหลังหนึ่งเสียมากกว่า

ลู่ชิงเหอยืนมองอยู่หน้าประตูครู่หนึ่ง

เฮยโต้วหมอบอยู่บนไหล่ เอ่ยถามเสียงเบา “เข้าไปหรือไม่”

“อืม”

“ชักกระบี่หรือไม่”

“ยังไม่ชัก”

“ชักเมื่อใดเล่า”