ตอนที่ 201 เมืองสดับหิมะ

ตอนที่ 201 เมืองสดับหิมะ

เมืองสดับหิมะใหญ่โตกว่าที่ลู่ชิงเหอจินตนาการไว้มากนัก

มิใช่เมืองประเภทที่มองปราดเดียวก็รู้ว่า “ตั้งรับ” ดั่งเช่นด่านหุบเหวเร้นลับ ไม่มีกำแพงสีดำสูงตระหง่านกดทับจิตใจ ทั้งไม่มีธวัชค่ายกลระเกะระกะทั่วทุกหนแห่ง

นอกเมืองเบื้องแรกเป็นแม่น้ำสายกว้างสายหนึ่ง

ผิวน้ำมิได้จับตัวเป็นน้ำแข็ง ผืนน้ำสีครามเข้มไหลทอดยาวมุ่งสู่ทิศใต้ ทว่าสองฝั่งฟากล้วนขาวโพลนไปด้วยหิมะ มองแต่ไกลประดุจดาบเล่มหนึ่งผ่าใจกลางผืนปฐพีสีขาวบริสุทธิ์แยกออกเป็นสองส่วน

ถัดจากแม่น้ำไปจึงเป็นตัวเมือง

ประตูเมืองสูงสิบสองจั้ง ชายคามุมหลังคาแขวนกระดิ่งทองแดง ยามสายลมพัดผ่าน บังเกิดเสียงกรุ๊งกริ๊งแผ่วเบาไม่ขาดสาย

ทว่าสิ่งที่สะดุดตาที่สุดมิใช่ประตู แต่เป็นหอระฆังที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางเมือง แม้อยู่ห่างออกไปนับสิบลี้ก็ยังแลเห็น หอคอยสูงสีเทาปนขาว บนยอดหอคอยแขวนระฆังยักษ์ใบหนึ่งไว้

ไม่มีผู้ใดลั่นระฆัง

ลู่ชิงเหอเพิ่งก้าวเท้าขึ้นสู่สะพานยาว