ตอนที่ 203 ยี่สิบเจ็ดคนใต้ระฆัง

ตอนที่ 203 ยี่สิบเจ็ดคนใต้ระฆัง

ก่อนยามจื่อ เมืองสดับหิมะมีหิมะโปรยปรายลงมา

มิใช่หิมะตกหนักจนฟ้าดินมืดมิดเฉกเช่นดินแดนเหนือ หากแต่ละเอียดบางเบา ยามตกลงบนกระเบื้องก็ละลายหายไปอย่างรวดเร็ว

ยามลู่ชิงเหอมาถึงหอระฆังถามสวรรค์ เวินเฮ่อเหนียนก็อยู่ที่นั่นแล้ว ศิษย์ตัวน้อยใบหน้ากลมเมื่อตอนกลางวันก็ตามมาด้วย ในมือโอบกล่องอาหารไว้กล่องหนึ่ง

ลู่ชิงเหอเหลือบมองแวบหนึ่ง “ทำสิ่งใด”

ศิษย์ตัวน้อยกอดกระชับแน่น “หากศิษย์พี่หญิงจือซุ่ยตื่นขึ้นมาอาจจะหิวขอรับ”

ฝีเท้าของเวินเฮ่อเหนียนชะงักไปเล็กน้อย มิได้หันกลับมา “ผู้ใดให้เจ้านำมา”

“ข้าพเจ้าเองขอรับ”

“เหลวไหล”

“เมื่อวานท่านยังให้ข้าพเจ้าต้มโจ๊กหวานที่นางชอบอยู่เลย”