เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 192 ยามเส้นชีพจรวิญญาณที่สามเปิดออก นางมิได้ยืมพลังดวงจิตจากแม่แม้เพียงเสี้ยว
ภายนอกศิลาจารึกที่เจ็ด พายุหิมะโหมกระหน่ำรุนแรงกว่ายามปกติ
รอยแยกพิภพทั้งสามแห่งมิได้อยู่ใต้แผ่นศิลา หากแต่อยู่ขึ้นไปทางเหนืออีก 30 ลี้ กระจายตัวเป็นรูปสามเหลี่ยม รอยแยกที่กว้างที่สุดกว้างถึงครึ่งจั้งแล้ว ปราณพิฆาตขุ่นสีดำซึมทะลักออกมาภายนอกอย่างไม่ขาดสาย
ผู้บำเพ็ญแห่งกองพิทักษ์โลกวางค่ายกลในทันที ผู้บัญชาการเหลียงนั่งคุมค่ายกลกลางด้วยตนเอง ผู้บำเพ็ญทารกก่อกำเนิดสามคนคอยสะกดอยู่ภายนอก
ตามหลักเหตุผลแล้ว ย่อมไม่ถึงคราวที่ระดับสร้างฐานคนหนึ่งอย่างลู่ชิงเหอจะได้ลงมือ แต่นางมีตะเกียงดวงจิต ซึ่งสำคัญยิ่งกว่า ทางฝั่งของเสิ่นอวิ๋นหลิงกำลังกดทับกำแพงโลกที่แตกร้าวแห่งเดียวกัน ด่านหุบเหวเร้นลับทำได้เพียงสะกดจากฝั่งนี้ ทว่านางกลับสามารถสัมผัสการแปรเปลี่ยนของอีกฝั่งผ่านตะเกียงดวงจิตประจำชีพได้
“ทางซ้าย!” ลู่ชิงเหอตะโกนขึ้นฉับพลัน
ฉีวั่งชวนหมุนเปลี่ยนค่ายกลทันที ลมหายใจถัดมา รอยแยกฝั่งซ้ายพลันอ้ากว้างอย่างรุนแรง ธวัชค่ายกลปักลงอย่างหวุดหวิด
“ทางขวาเคลื่อนไหวอีกแล้ว!”