กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 191 ถุงเก็บของสามใบที่นางฉกกลับมาติดมือนั้น ไม่ได้เอามาเสียเปล่าจริง ๆ
หลังจากกลับถึงด่านหุบเหวเร้นลับ ลู่ชิงเหอก็นอนหลับไปหนึ่งวันเต็มเป็นอันดับแรก
หากจะกล่าวให้ถูกต้องคือ ถูกเยี่ยหว่านกดตัวให้นอนหลับไปหนึ่งวันเต็ม
เดิมทีนางรู้สึกว่าตนเองยังพอทนไหว ปราณแท้เหือดแห้งจนถึงก้นบึ้งเท่านั้น เส้นลมปราณปวดเมื่อยเล็กน้อย จิตตระหนักรู้ก็เพียงแต่ตึงแน่นอยู่บ้าง
เยี่ยหว่านตรวจดูเสร็จสิ้นแล้ว ก็เอ่ยถามเพียงประโยคเดียวว่า “เจ้าคิดว่าหากมิได้กระอักเลือดก็ไม่นับว่าบาดเจ็บหรืออย่างไร”
ลู่ชิงเหอนิ่งเงียบไปชั่วขณะ
“นอนลงไป”
“ข้ายังมี...”
“นอนลงไป”
เยี่ยหว่านเป็นผู้บำเพ็ญแพทย์ ยามปกติแลดูอ่อนโยนยิ่งนัก ทว่าเมื่อข้องเกี่ยวกับอาการบาดเจ็บ กลับไร้เหตุผลยิ่งกว่าเผยกวนหลานเสียอีก