เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 190 แม่ถามนางว่า “เจอพ่อของเจ้าหรือไม่” นางเกือบจะฟ้องตรงนั้นเสียแล้ว
แท่นบูชาเส้นชีพจรปฐพีลำดับที่หกมิได้ถล่มทลายลงมาในทันที อย่างไรเสียค่ายกลหลักก็ได้รับการหล่อเลี้ยงมานานหลายปี รอยแยกหนึ่งสาย เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น
หานอูลุกขึ้นมาจากพื้น ทรวงอกเต็มไปด้วยโลหิต จ้องมองตราประทับขั้นที่หกที่ปริแตก ดวงตาแดงก่ำ “เจ้ารู้หรือไม่ว่าการทำลายแท่นนี้ต้องใช้เวลากี่ปีจึงจะสร้างขึ้นใหม่ได้!”
ลู่ชิงเหอหอบหายใจอย่างรุนแรง ครั้นได้ยินประโยคนี้ ความรู้สึกแรกคือ “เช่นนั้นก็ดียิ่ง”
หานอูเงียบงันไปชั่วขณะ
“ยิ่งแพงก็ยิ่งดี”
หนิงหลิงถึงกับแย้มยิ้มออกมาบางเบา “นางชอบทำให้ผู้อื่นขาดทุนที่สุด”
ลู่ชิงเหอเงียบงันไปชั่วขณะ คำพูดนี้ฟังดูมิคล้ายกำลังชมเชย
ทว่ายามนี้เป็นเช่นนั้นจริง เก้าขั้นผลาญทรัพยากรไปหลายร้อยปี นางทำลายลงได้ เพียงแค่คิดก็สะใจยิ่งนัก
หานอูไม่สนใจบาดแผลอีกต่อไป โถมทั้งร่างเข้าใส่แท่นบูชา มิใช่เพื่อซ่อมแซม แต่คิดจะใช้ตราประทับบูชาของตนเอง... อุดหนุน!