กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 168 กระบี่สั้นของนาง ถึงเวลาต้องเปลี่ยนแล้ว
ลานทดสอบยุทธ์เสวียนยวนไม่ได้พิถีพิถันเหมือนแท่นประลองของสำนักเวิ่นเยว่ ไม่มีแท่นหยกขาว ไม่มีที่นั่งชมการต่อสู้ เป็นเพียงลานโล่งศิลาทมิฬแห่งหนึ่งทางทิศตะวันตกสุดของเมืองเหนือ บนพื้นเต็มไปด้วยรอยดาบรอยกระบี่ สี่ด้านปักเสาสะกดค่ายกลไว้ ผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานตีไม่พังก็เป็นพอ
ยามที่ลู่ชิงเหอมาถึงในวันแรก ก็มีคนรออยู่แล้ว มิใช่เพราะนางชื่อเสียงโด่งดัง แต่เป็นเพราะ... แต้มคุณความชอบห้าแต้ม แต้มคุณความชอบเสวียนหยวนใช้ดีกว่าหินวิญญาณ สามารถแลกโอสถ ยันต์ค่ายกล และวัสดุจากสัตว์อสูรเฉพาะของด่านชายแดนได้ ดังนั้นนางจึงอยากหาผู้อื่นก็อยากหาเช่นกัน
ศึกแรก ระดับสร้างฐานระยะต้น ผู้บำเพ็ญดาบ นามว่าเฉินเจิง สวมเกราะทมิฬ วาจาน้อย ขึ้นมาบนแท่นประโยคแรกคือ “ใช้สัตว์คู่พันธสัญญาหรือไม่”
“ไม่ใช้”
เฮยโต้วไม่สบอารมณ์ทันที “เพราะเหตุใด”
“ข้าสู้ก่อน เจ้ามีรอบของตนเองตอนบ่าย”
มันถึงยอมสงบเสงี่ยมลง
เฉินเจิงชักดาบ หนามาก สันดาบกว้างถึงสองนิ้วมือ “เข้ามา”
ไร้คำทักทายเกรงใจยืดยาว ลงมือสู้โดยตรง