กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 169 เฮยโต้วใช้เสียงคำรามสะกดดวงจิตครั้งแรก เกือบสะเทือนจนตนเองหมดสติ
เฮยโต้วฝึกฝนอยู่ห้าวัน
วันแรก ร้องออกมาได้หนึ่งเสียง วันที่สอง ร้องจบตนเองก็เวียนศีรษะ วันที่สาม ในที่สุดก็ไม่เวียนศีรษะแล้ว วันที่สี่ ร้องติดต่อกันได้สองเสียง วันที่ห้า มันรู้สึกว่าตนเองไร้เทียมทานในใต้หล้า
ผลลัพธ์ที่ตามมาก็คือ ลอบโจมตีสัตว์ยักษ์เจ็ดลาย จากนั้นก็ถูกหางฟาดเปรี้ยงเดียวกระเด็นเข้าไปในกองหิมะ
ยามที่ลู่ชิงเหอไปรับมัน มองเห็นเพียงหางเส้นหนึ่งโผล่อยู่ด้านนอก นางดึงมันออกมา ใบหน้าของเฮยโต้วเต็มไปด้วยหิมะ ทั้งยังรู้สึกคับแค้นใจยิ่งนัก “มันนิสัยไม่ดี”
ลู่ชิงเหอปัดหิมะออกให้ “เจ้าไปลอบโจมตีก่อนแท้ ๆ”
“ข้าฝึกฝนอยู่นี่”
“มันก็กำลังเคี่ยวกรำเจ้าอยู่เช่นกัน”
เฮยโต้วครุ่นคิดอยู่นาน รู้สึกว่าคล้ายจะถูกต้อง ทว่าก็ยังคงไม่สบอารมณ์อยู่ดี