ตอนที่ 165 ยามที่แม่เดินออกมาจากใต้ภูเขากระดูก เฮยโต้วบอกว่านางไม่ใช่

ตอนที่ 165 ยามที่แม่เดินออกมาจากใต้ภูเขากระดูก เฮยโต้วบอกว่านางไม่ใช่

ไม่มีผู้ใดขยับเขยื้อน

สามใบ เสิ่นอวิ๋นหลิง

สัตว์ยักษ์เจ็ดลายวาดไว้อย่างชัดเจนยิ่ง

ทว่าลู่ชิงเหอกลับมิได้พุ่งเข้าไปในทันที นางถึงกับถอยหลังไปครึ่งก้าวเสียด้วยซ้ำ

นางนึกถึงถ้อยคำที่แม่เขียนไว้ด้วยตนเอง หากมีวันใดที่ข้ากลับมาจากนอกโลก ไม่ว่าข้าจะเอ่ยสิ่งใด อย่าได้เชื่อข้า

ก่อนหน้านี้เมื่อเห็นประโยคนี้ก็เป็นเพียงแค่รับรู้ ทว่ายามนี้มีคนบอกกับนางจริง ๆ ว่า ด้านล่างมีเสิ่นอวิ๋นหลิงอยู่ ความรู้สึกกลับแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง

หัวใจเต้นระรัวเร็ว ฝ่ามือเองก็ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ

นางอยากพบ อยากพบเหลือเกิน

จากหมู่บ้านชิงสือมุ่งสู่สำนักเวิ่นเยว่ จวบจนมาถึงห้วงเหวเร้นลับ สืบเสาะมายาวนานถึงเพียงนี้ ทุกคนล้วนบอกกับนางว่า แม่ของเจ้าเคยมา แม่ของเจ้าเคยทำสิ่งใดไว้ แม่ของเจ้าทิ้งสิ่งใดไว้ ทว่านางกลับมิเคยได้พบเห็นเสิ่นอวิ๋นหลิงอีกจริง ๆ เลย แม้เพียงแค่แวบเดียวหลังเติบใหญ่ก็ตามที