เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 158 คนของด่านหุบเหวเร้นลับ ไม่เคยยอมถอยเพียงเพราะคำเตือนว่า “อย่าไป”
ป้ายยืนยันตัวตนของฉีเซิ่นเป็นของจริง อย่างน้อยทั้งเนื้อวัสดุ ตราประทับสำนัก และรหัสระบบเก่าก็ตรงกันทั้งหมด
คืนนั้นสำนักเวิ่นเยว่ส่งผลการตรวจสอบกลับมา รหัสบนป้ายยืนยันตัวตนตรงกับบันทึกเก่าของสำนัก หลังจากออกจากสำนักไปเมื่อสิบแปดปีก่อน ป้ายของฉีเซิ่นควรจะติดตัวเขาไปและไม่เคยถูกตามคืน บัดนี้กลับปรากฏขึ้นที่สุสานด่านหุบเหวเร้นลับอย่างกะทันหัน
มีความเป็นไปได้เพียงสามประการเท่านั้น
ประการแรก ฉีเซิ่นยังไม่ตาย ประการที่สอง มีคนได้ป้ายยืนยันตัวตนของเขาไป ประการที่สาม... ผู้ที่กลับมามิใช่ฉีเซิ่นคนเดิมแต่แรก
ยามนี้ลู่ชิงเหอไม่ชอบความเป็นไปได้ประการที่สามที่สุด เพราะในห้วงเหวเร้นลับ ประการที่สามกลับพบเห็นได้บ่อยที่สุด
บนกระดาษมีเพียงข้อความว่า อย่าเข้าศิลาจารึกที่เจ็ด
วันที่สองหน่วยคดีเก่านั่งรวมตัวกัน ไม่มีผู้ใดเอ่ยคำว่า “ไม่ไป” ฉีวั่งชวนถึงกับกำลังเตรียมอาภรณ์สะกดปราณขุ่นอยู่แล้ว