เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 157 ภายในโลงศพว่างเปล่า หลงเหลือศิลาค่ายกลแห่งสำนักเวิ่นเยว่ไว้ก้อนหนึ่ง
เรื่องโลงศพเปล่าของสือหุย ในคดีเก่าแห่งด่านหุบเหวเร้นลับไม่มีบันทึกไว้
มิใช่ถูกคนลบทิ้ง หากแต่ปีนั้นไม่มีผู้ใดแจ้งความแต่แรก ปีนั้นมีคนตายมากเกินไป ผู้บำเพ็ญระดับหลอมปราณคนหนึ่งป่วยตาย ในบ้านก็ไร้ญาติมิตร เพื่อนบ้านเรี่ยไรเงินช่วยฝังศพ ผู้ใดจะเปิดโลงตรวจสอบโดยเฉพาะเล่า
“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าโลงศพว่างเปล่า” หนิงหลิงถาม
มือของชายชราอังข้างเตาไฟ สั่นเทาอย่างรุนแรง “ข้าเป็นคนแบกเอง”
สือหุยไม่มีครอบครัว ตอนนั้นมีเพื่อนบ้านรวมสี่คนช่วยกันแบกโลงให้เขา ก่อนขึ้นเขาโลงศพยังหนักอยู่ ยามลงดิน จู่ ๆ ก็เบาหวิว
ทั้งสี่คนต่างรู้สึกว่าไม่ชอบมาพากล จึงแอบเปิดดู คนข้างในหายไปแล้ว เหลือเพียงหินก้อนหนึ่ง
“หินอะไร”
“ไม่รู้ สีดำ ด้านบนมีเส้นห้าชนิด”
ลู่ชิงเหอกับหนิงหลิงสบตากันพร้อมกัน