ตอนที่ 159 ภายในศิลาจารึกที่เจ็ด เจ็ดคนทิ้งไว้แปดเงา

ตอนที่ 159 ภายในศิลาจารึกที่เจ็ด เจ็ดคนทิ้งไว้แปดเงา

ภายในศิลาจารึกเขตแดนที่เจ็ด คับแคบกว่าที่ลู่ชิงเหอจินตนาการไว้

ภายนอกตัวศิลาจารึกสูงร้อยจั้ง ทว่าโพรงค่ายกลที่คนสามารถเข้าไปได้จริง จุดกว้างที่สุดไม่เกินสองจั้ง ซ้อนขึ้นไปทีละชั้น ๆ ราวกับคนกำลังเดินอยู่ภายในเสาศิลาขนาดยักษ์ต้นหนึ่ง

อาภรณ์สะกดปราณขุ่นหนักอึ้งยิ่งนัก หลังจากลู่ชิงเหอสวมใส่แล้ว ความรู้สึกแรกมิใช่ปลอดภัย หากแต่เทอะทะ ปลายแขนเสื้อและคอเสื้อล้วนมีค่ายกลยันต์ ก้าวเดินหนึ่งก้าวก็ส่งเสียงสวบสาบ

เฮยโต้วมิต้องสวมใส่ เดิมทีมิงค์หวนคืนสุญตาก็ต้านทานปราณขุ่นได้อยู่แล้ว แต่ลู่ชิงเหอยังสวมเกราะป้องกันตัวเล็กให้มันตัวหนึ่ง เป็นของที่ผู้อาวุโสสวี่ยัดใส่มือมาก่อนออกเดินทาง

เฮยโต้วไม่ชอบใจเป็นอย่างยิ่ง เดินไปสองก้าวก็สะบัดตัวทีหนึ่ง

“อย่าถอด”

“น่าเกลียด”

ลู่ชิงเหอชะงักการเคลื่อนไหว “ผู้ใดสอนคำนี้แก่เจ้า”

เฮยโต้วมองหนิงหลิง