ตอนที่ 155 ยามศิลาจารึกที่เจ็ดปริแตก นางแลเห็นบิดา

ตอนที่ 155 ยามศิลาจารึกที่เจ็ดปริแตก นางแลเห็นบิดา

ลู่ชิงเหอมองเห็นเพียงแวบเดียว

คลื่นทมิฬก็กลืนกินเงาร่างนั้นหายไป

“พ่อ!”

นางก้าวไปข้างหน้าตามสัญชาตญาณ ฮั่วเหยียนคว้าดึงไว้ทันควัน “จะไปที่ใด!”

“ข้าเห็นคน!”

“ผู้ใด”

“พ่อของข้า!”

ท่าทางของฮั่วเหยียนชะงักไปชั่วขณะ เพียงชั่วขณะนี้เอง อสูรปราณขุ่นตนหนึ่งก็โถมเข้ามาจากด้านข้าง ประกายดาบของผู้บัญชาการเหลียงกวาดฟันออกไป ตัดมันขาดเป็นสองท่อนโดยตรง

“ใจลอยอันใดในสนามรบ!”