กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 152 คืนแรก ณ ด่านหุบเหวเร้นลับ คนตายมาเคาะประตู
ลู่ชิงเหอมิได้เปิดประตู
คนนอกประตูเคาะอีกสามครา ไม่เบาไม่หนัก “มีผู้ใดอยู่หรือไม่” น้ำเสียงปกติดียิ่ง ถึงขั้นแฝงความเหนื่อยล้าชัดเจน “ช่วยข้าด้วย”
เฮยโต้วหมอบตัวต่ำ ลำคอส่งเสียงคำรามต่ำแผ่วเบา “เหม็น”
“เหม็นมากรึ”
พยักหน้า
ภายในกระจกส่องดวงจิต บุรุษผู้นั้นดูคล้ายคนเป็นจริง ๆ หายใจได้ สั่นเทาได้ ริมฝีปากหนาวสั่นจนซีดขาว ทว่าอัคคีดวงจิตเบื้องหลังเขากลับดำสนิท
ผู้บัญชาการเหลียงเพิ่งจากไปไม่ถึงหนึ่งเค่อ ก็มีคนมาเคาะประตู ประจวบเหมาะเกินไป
ลู่ชิงเหอบีบยันต์ส่งกระแสเสียงก่อนเป็นอันดับแรก—ฮั่วเหยียน
ไร้การตอบรับรึ มิใช่ส่งไม่ถึง ทว่าอีกฝ่ายมิได้รับในทันที