ตอนที่ 151 ในด่านหุบเหวเร้นลับ มีเพียงนางที่เรียกเขาว่าลู่หย่วนซาน

ตอนที่ 151 ในด่านหุบเหวเร้นลับ มีเพียงนางที่เรียกเขาว่าลู่หย่วนซาน

ประตูของด่านหุบเหวเร้นลับหนาและหนักแน่นยิ่งกว่าที่ลู่ชิงเหอจินตนาการไว้เสียอีก

หลังจากบานประตูยักษ์สีดำทั้งสองเปิดออกจนสุด เพียงแค่รอยตัดขวางที่เผยให้เห็นตรงข้างประตูก็กว้างถึงสองวาแล้ว ด้านบนมิใช่เหล็กธรรมดา หากแต่เป็นชั้นศิลาทมิฬชั้นหนึ่ง โลหะสีเงินทมิฬชั้นหนึ่ง ครั้นมองลึกเข้าไปด้านในยังคงมองเห็นอักขระค่ายกลเรียงรายถี่ยิบ

ยามที่ลู่ชิงเหอเดินผ่าน นางเหลือบมองเพิ่มอีกสองคราโดยไม่รู้ตัว

ผู้บัญชาการเหลียงเดินอยู่ด้านหน้า เกศาขาวรวบไว้อย่างแน่นหนายิ่ง ที่เอวมิได้มีกระบี่ประจำกาย มีเพียงดาบทมิฬเล่มสั้นยิ่งเล่มหนึ่งแขวนอยู่เท่านั้น

“อย่าแตะ”

มือของลู่ชิงเหอที่เพิ่งยื่นออกไปเล็กน้อยชักกลับมาทันควัน “ข้ามิได้แตะเสียหน่อย”

ผู้บัญชาการเหลียงมิแม้แต่จะหันศีรษะกลับมา “ลู่หย่วนซานตอนมาที่นี่ครั้งแรกก็พูดเช่นนี้”

ฝีเท้าของลู่ชิงเหอชะงักงัน

ลู่หย่วนซานอีกแล้ว มิใช่ลู่ฉางชวน