เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 77 คนอื่นเข้าแดนเร้นลับ นางกลับตกลงไปในหลุมก่อน
ทางเข้าแดนไม้ครามขนาดเล็กตั้งอยู่บริเวณหลังเขาของสำนักเวิ่นเยว่ ขนาดมิได้ใหญ่โตนัก เป็นเพียงต้นไม้โบราณต้นหนึ่งซึ่งมีชีวิตอยู่มากี่ปีแล้วมิอาจทราบได้
ทางเข้าแดนไม้ครามขนาดเล็กตั้งอยู่บริเวณหลังเขาของสำนักเวิ่นเยว่ ขนาดมิได้ใหญ่โตนัก เป็นเพียงต้นไม้โบราณต้นหนึ่งซึ่งมีชีวิตอยู่มากี่ปีแล้วมิอาจทราบได้ กึ่งกลางลำต้นมีรอยแยกตามธรรมชาติสายหนึ่ง เมื่อแดนเร้นลับเปิดออก ภายในรอยแยกจะปรากฏม่านแสงสีครามลอยเด่นขึ้นมา
ผู้มีอันดับสิบคนแรกแห่งลำดับในยืนอยู่เบื้องหน้าต้นไม้ ลู่ชิงเหอรู้จักเกือบทั้งหมด ทั้งกู้ฉางซิง เว่ยอู๋จิ้ว เจียงเหิง สวี่หมิงเยวี่ย และยังมีซ่งฉี คราวก่อนอันดับที่สิบเก้า คราวนี้สุดท้ายรั้งอันดับเก้า คนที่เหลืออีกหลายคนต่างก็อยู่ระดับแปดเป็นอย่างน้อย มีเพียงลู่ชิงเหอเท่านั้นที่อยู่ระดับเจ็ด
ซ่งฉีเห็นนาง ก่อนอื่นกวาดสายตามองกระบี่สั้นของนางปราดหนึ่ง “คราวนี้ข้างในไม่มีแท่นประลอง”
ลู่ชิงเหอพยักหน้า “ข้ารู้”
“พื้นดินก็คงไม่ปล่อยให้เจ้าย่างเล่นตามใจชอบเช่นกัน”