เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 78 ก่อนแย่งชิงวาสนา อย่าเพิ่งถูกกินเสียก่อน
ยามที่สัตว์อสูรพิทักษ์แก่นคลานออกมา ซ่งฉีก็เก็บดาบกลับไปอย่างเงียบเชียบ
มิใช่ไม่แย่งชิง หากแต่เวลานี้การแย่งชิงสิ่งของหามีความหมายอันใดไม่
สัตว์อสูรมีรูปร่างคล้ายตัวลิ่นยิ่งนัก ทว่ากลับตัวใหญ่กว่าตัวลิ่นธรรมดาไม่รู้ตั้งเท่าใด สี่ขาแนบชิดพื้น เกล็ดเกราะทั่วร่างสลับลายห้าสี หางลากยาวบนพื้น ทุกย่างก้าวที่เดิน โพรงไม้ล้วนสั่นสะเทือนแผ่วเบาคราหนึ่ง ที่สำคัญที่สุดคือกลิ่นอาย——ระดับหนึ่งระยะสูงสุด
ซ่งฉีลอบถอนหายใจโล่งอก “ยังนับว่าพอไหว”
สวี่หมิงเยวี่ยปรายตามองเขา “เจ้าลืมน้ำพุห้าธาตุของที่นี่ไปแล้วหรือ”
“หมายความว่าอย่างไร”
สิ้นเสียง สัตว์อสูรพิทักษ์แก่นก็ซัดกรงเล็บลงพื้นคราหนึ่ง ปราณวิญญาณปฐพีในตาน้ำพลันปะทุขึ้นอย่างฉับพลัน ผืนดินทั้งแถบม้วนตลบขึ้นราวกับเกลียวคลื่น ทั้งสามคนถอยร่นพร้อมกัน สีหน้าของซ่งฉีแปรเปลี่ยนไป สัตว์อสูรตัวนี้สามารถใช้น้ำพุห้าธาตุได้