ตอนที่ 45 แม่ของข้าเคยมาที่นี่หรือ?

ตอนที่ 45 แม่ของข้าเคยมาที่นี่หรือ?

ลายห้าใบบนหน้าผาหินตื้นเขินยิ่งนัก ถูกสลักมาเนิ่นนานหลายปี ขอบโดยรอบแทบจะถูกลมฝนกัดกร่อนจนราบเรียบ

ลู่ชิงเหอยื่นมือออกไปสัมผัส ปลายนิ้วเพิ่งจะแตะลงไป กระบี่สั้นพลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง อักขระวิญญาณห้าสายสว่างวาบขึ้นพร้อมกัน “หึ่ง——” ภายในหน้าผาหินกลับส่งเสียงสั่นสะเทือนแผ่วเบายิ่งนักตอบกลับมาเช่นกัน ต่ำและทุ้มหนัก คล้ายมีผู้ใดขานรับอยู่ภายในส่วนลึกของท้องหิน

สีหน้าของพวกหลินจ้าวทั้งสามคนแปรเปลี่ยนไปทั้งหมด “เจ้าทำอะไรลงไป” ลู่ชิงเหอยิ่งงุนงงสับสนกว่า “ข้าแค่แตะดูนิดเดียว” ฟางฉี่ถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว “เจ้าลองแตะอีกรอบสิ” “เหตุใดต้องเป็นข้าที่ไปแตะเล่า” “เมื่อครู่เป็นเจ้าที่แตะนี่นา” “...” ลู่ชิงเหอรู้สึกว่าคำพูดนี้ไม่อาจโต้แย้งได้เลย จึงจำต้องยื่นมือออกไปอีกครา

คราวนี้ ลายห้าใบสว่างขึ้นมาจริง ๆ แสงสีครามจางยิ่งนักแผ่ขยายไปรอบด้านตามลวดลาย ค่อย ๆ เอ่อล้นผ่านหน้าผาหินดั่งระลอกคลื่นน้ำ ผนังเขาบริเวณที่เถาวัลย์ปกคลุมเริ่มส่งเสียงเสียดสีดังสวบสาบ รอยแยกสายหนึ่งซึ่งเดิมทีไม่อาจมองเห็นได้แม้แต่น้อยค่อย ๆ ปริแยกออก——บนประตูหินเต็มไปด้วยมอสสีเขียวคล้ำ ไม่เคยถูกเปิดออกมาเนิ่นนานหลายปี

คนทั้งสี่เงียบสงบลงพร้อมกัน หนิงโจวกระชับด้ามกระบี่แน่น แววตาเคร่งขรึมลง “มีคนเคยมา” ด้านหลังประตูหินมิใช่ถ้ำธรรมชาติ แต่เป็นสิ่งที่มนุษย์สกัดเจาะขึ้นมา