เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 44 ผลลายดาราสามผล
ด้านหน้าคือผลลายดารา ด้านหลังคือกิ้งก่าเกล็ดครามสี่ตัว ลู่ชิงเหอเพิ่งเคยรู้สึกเป็นครั้งแรกว่า ของมีค่ากับของพรากชีวิตจะอยู่ใกล้กันถึงเพียงนี้
กู้เลี่ยวิ่งพลางตะโกนพลาง “คนละผล!” หลินจ้าวเอ่ยสวนทันควัน “พวกเจ้าสำนักชี่เซียวมีกันตั้งสามคน!” “เช่นนั้นผู้ใดแย่งได้ก็เป็นของผู้นั้น!” “ฝันไปเถิด!” ทั้งสองคนวิ่งจนหอบเหนื่อย ทว่าฝีปากกลับไม่มีผู้ใดยอมลงให้ใคร
ลู่ชิงเหอมิได้ร่วมวงโต้เถียงกับพวกเขา สายตานางกวาดมองภูมิประเทศโดยรอบอยู่ตลอดเวลา
ต้นไม้โบราณสีเงินขาวเติบโตอยู่ใจกลางหุบเขา ทางซ้ายเป็นลำธารตื้นสายหนึ่ง น้ำไหลใสกระจ่าง ก้นลำธารปูลาดด้วยหินกรวดมน ทางขวาเป็นดงหินระเกะระกะ ก้อนใหญ่สูงครึ่งตัวคน ก้อนเล็กก็สูงถึงข้อพับเข่า ด้านหลังเป็นหน้าผาสูงชัน มีเถาวัลย์ทิ้งตัวลงมาราวกับม่าน กิ้งก่าเกล็ดครามมีขนาดลำตัวใหญ่โต การหันตัวเชื่องช้า สถานที่แห่งนี้ใช้ประโยชน์ได้
นางพลันหยุดฝีเท้า หนิงโจวก็หยุดตามไปด้วย เขาเอียงศีรษะมองนางแวบหนึ่ง “เป็นอันใดรึ” “หากวิ่งต่อไปเช่นนี้ ไม่เพียงไม่ได้ผลไม้ แต่ยังจะถูกไล่กวดจนหมดแรงตาย”
กู้เลี่ยวกกลับมาจากด้านหน้า “เจ้ามีวิธีรึ” ลู่ชิงเหอมองดูสัตว์อสูรทั้งสี่ตัวนั้น ก่อนเอ่ยเสียงขรึม “ฆ่าตัวเล็กก่อน”
ทุกคนต่างพากันเงียบงัน สี่ตัว มีสามตัวเป็นระดับหนึ่งระยะปลาย และอีกหนึ่งตัวใกล้ถึงขั้นสอง ฝั่งพวกเขามีคนรวมกันเจ็ดคน ผู้ที่มีตบะสูงสุดคือกู้เลี่ยก็เพียงระดับหลอมปราณขั้นเจ็ดเท่านั้น ส่วนคนทั้งห้าจากนิกายเมฆาล่องเมื่อครู่ก็พลัดหลงกันไปแล้ว